Oogarts

Ik moest gisteren naar de oogarts. Waarschijnlijk door m’n HMS had ik bij de opticiën 3 verschillende oogmetingen gescoord en nog wat rare bijverschijnselen gemeld, waardoor ik hem hevig in verwarring had gebracht en hij in arrenmoede contact had opgenomen met de afdeling oogheelkunde in het Deventer Ziekenhuis. Ik geloof dat zij het wel boeiend vonden, want 3 dagen later – gisteren dus – kon ik al terecht. Nou, da’s lachen hoor! 😆 De opticiën heeft al sinds mensenheugenis de meest geavanceerde apparatuur om je ogen te meten, maar die oogarts zit nog steeds te kloten met zo’n brilletje met losse inzetglaasjes. Echt zó uit de steentijd! En dan gaat-ie vragen: “wat is beter: dit of dit?” En tussen dit en dit zit dan een heleboel gehussel met allerlei glaasjes. Dat gehussel duurt zó lang dat ik dat verschil toch gadjakke niet meer weet? Schei toch uit joh! Naderhand nog m’n ogen gedruppeld om m’n pupil te vergroten zodat m’n lenzen en netvlies bekeken konden worden (en ik de eerste uren niet zo best meer zag, maar dat terzijde), dus hij heeft letterlijk diep in de poppetjes van m’n ogen gekeken. Nou ja, van al die gekke verschijnselen die ik ervaar kon hij ook niet gek veel chocola maken, behalve dat ’t inderdaad wel bij het beeld van HMS kon passen. In het ergste geval kan het duiden op diabetes en ik moest dus nog langs het lab om bloed te prikken. Formuliertje mee en richting priklab. Moet je nagaan: nét een splinternieuw ziekenhuis – 3 jaar oud is nieuw toch? – en dan kom je op het priklab en vervolgens word je dan een gang in gejaagd waar je als ratten in de val moet wachten voor je zo’n prikhok in kunt. Die gang blijkt niet berekend op een elektrische rolstoel, dus als ik er sta kan er feitelijk geen hond meer langs, laat staan een mens. En dan wordt je nummer afgeroepen om vervolgens tot de ontdekking te komen dat je met een elektrische rolstoel ten eerste niet eens de bocht kunt maken om überhaupt dat hok in de komen en ten tweede áls het al zou lukken die deur te smal is. Hoe triest is dat?! Maar oh jottem, helemaal aan het eind van die gang gloorde hoop, want daar kreeg iemand nog een kamertje in het oog met een bredere deur. Rottige bijkomstigheid was wel dat naarmate je verder naar achteren liep c.q. reed de gang steeds smaller werd. Alle ratten wachtenden moesten dus dwars op hun stoel zodat ik kon passeren (goed geregeld!) waarna ik eindelijk 2 buisjes bloed kon doneren. Kamertje uit, mensen wederom dwars op hun stoel (dat zeg ik: goed geregeld!) en ik kon nog net een mevrouw aan het begin van die gang – ook in een rolstoel – gebaren dat ze beter even wachten kon tot ik het pand verlaten had, alvorens zij de fuik in ging, anders waren we helemaal hopeloos in de problemen gekomen. Wát een bloedeloze afdeling! Vast een vent die dat bedacht heeft na een avond stevig doorzakken. Als het nog 10 minuten langer had geduurd was bloedprikken niet eens nodig geweest, want dan hadden ze mij het bloed zo wel onder de nagels vandaan getreiterd. 😈

Advertenties

13 reacties op “Oogarts

  1. fantasysyl schreef:

    HILARISCH !!!!! 🙂
    En die oogmeting bij die oogarts herken ik ook nog wel van vroegâh…uit het jaar kruik dus.
    Dat ze dat nog steeds zo doen begrijp ik echt niet hoor.

    Bij ons in het ziekenhuis is het lab. beter geregeld, brede kamertoegang met `n gordijn ervoor en een grote hal waar iedereen kan plaatsnemen…ja zelfs een bed kan er staan en ons ziekenhuis bestaat al zo`n 6 jaar.
    Onbegrijpelijk dat dát in zo`n modern, nieuw ziekenhuis geen rekening wordt gehouden met onze gehandicapte medemens !!!

  2. Goitske schreef:

    Ooooh wat een gedoe zeg!! Ja ik ben laatst met een vriendin in het Deventerziekenhuis geweest en kon van bepaalde stukken ook niet het nut begrijpen, verschillende hoogtes in wachtkamers, radiologie met allemaal glazen muren en weet ik het… Ik zelf werk in het Gelre weet niet hoe het daar met de prikkamers is maar gok wel wat ruimer! Loop daar ook wel te klachten over de architectuur maar dat zal mijn onwetendheid wel zijn over architectuur dat ik soms het nut er niet meer van begrijp!

    • ~*Henny Smeenk*~ schreef:

      Het begon daar in Deventer al bij die entree. Vóór de officiële opening waren daar buiten al hele menigtes op hun giechel gegaan door klantenbindende leuk bedoelde niveauverschillen 👿 Als je daar buiten op een bankje ging zitten kon je binnen 5 minuten zonder dollen met gemak 10 struikelpartijen turven. Meestal ging ’t nét goed, maar zoals gezegd ging d’r ook vaak genoeg iemand op z’n gezicht en was ’t tandjes tuffen. Er zijn daar zó veel blunders gemaakt als je het mij vraagt! maar niemand vraagt mij wat

  3. Giny schreef:

    ja heb jij weer hoor,wat een geklooi zeg,zal m’n zussie es vertellen ,die werkt bij de orthopedie.
    en dan die oogarts,jij hebt je vast en zeker helemaal op zitten vreten,maar als je het leest,zoals jij het beschrijft is het nog lachwekkend ook

  4. ~*Henny Smeenk*~ schreef:

    Bij die oogarts kon ik er nog wel smakelijk om lachen, zó pruikentijd! Maar dat priklab vond ik echt de bloody limit hoor!

  5. nicollie schreef:

    Je hebt het nog lang volgehouden, ik was al eerder gillend weggerend. 😉 Moest wel weer lachen om je stukje. sorry… 😉

  6. Joke schreef:

    Hoi Henny, via het GOK forum op jou blog gekomen. Wat kan jij geweldig leuk schrijven , en wat een mooie sieraden. En al is dit verhaal van een paar jaar geleden het blijft hilarisch.

Ik hoor graag wat je ervan vindt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s