Multitasken

Ik begin eraan te twijfelen of ik wel een echte vrouw ben. Ja, niet dat ik denk dat ik een rare genetische afwijking heb of zo, dat niet. Maar ik realiseer me tot mijn niet geringe ergernis steeds vaker dat ik niet in staat ben om meerdere dingen tegelijk te doen. En dat is toch waar wij vrouwen juist zo bekend om staan? Wij kunnen dat toch zo goed, multitasken? Ik niet. Ik ben tegenwoordig al blij als ik één handeling tot een goed einde breng. 😈 Ter mijner verdediging kan ik aanvoeren dat ik het druk heb. Althans, dat vind ik (zie vorige blogpost). Daar is nog bijgekomen dat ik momenteel worstel met mijn PGB’s. Jawel, in het meervoud. Nou hoor ik je denken: bofbips! Menigeen heeft er niet één! Weet ik wel, maar realiseer je wel dat zoiets voorwaar niet eenvoudig is. Ik krijg er allemaal rooie bultjes van! Had ik voorheen alleen een PGB voor Persoonlijke Verzorging, na veel soebatten heb ik het eindelijk voor elkaar dat ik er ook een heb voor Huishoudelijke Zorg. Om het niet nodeloos eenvoudig te maken komt het PGB voor de PZ van de AWBZ en die voor de HV van de WMO, dus van de Gemeente. Het aardige van zo’n PGB is dat je er zelf zorg mee kunt inkopen. Leve de vrijheid. Maar stel je daar vooral niet te veel van voor. Ik mag bv. mijn billen wél laten wassen door Jan, mijn echtgenoot, maar niet door de buurvrouw. Want de buurvrouw beschikt niet over de benodigde diploma’s. Dat mijn man dat ook niet doet schijnt dan weer niet ter zake te doen, omdat hij juist mijn echtgenoot is. Ik zag nog: om het niet nodeloos eenvoudig te maken. 🙄 Maar goed, nu heb ik het dan eindelijk voor elkaar dat ik ook een PGB voor de HV heb en dan zou je toch verwachten dat je ruimer in de slappe was zit qua zorg inkopen. Maar om het niet nodeloos ingewikkeld te maken besteed ik de administratie van mijn PGB al jaren uit aan een zgn. zorgmakelaarskantoor. Die heb ik dus gevraagd om eens uit te rekenen hoe ik mijn budgetten nou moet verdelen tussen mijn echtgenoot en mijn hulp. En zó gek, hè? Nou heb ik meer geld en nu blijk ik ineens te kort te komen! Járen heb ik het gered met één budget en nou heb ik twee budgetten en nu zou ik niet meer uitkomen?! Misschien komt het júist wel omdat ik een vrouw ben dat ik dat niet snap. 💡

Maar goed, ondertussen ben ik natuurlijk ook nog druk bezig met m’n Pink Ribbon collectie, dus ik denk zo ongeveer in het roze. Vanmiddag was het schitterend weer, dus ik besloot maar alvast eens buiten wat foto’s te maken van sieraden die al af waren. Straks alles tegelijk doen is sowieso geen optie en klaar is maar klaar. Zie ik ineens dat de lucht toch wel gevaarlijk begint te betrekken. O gut ja! Kobus! Die moet er ook nog uit! En aangezien wij allebei een hekel hebben aan een nat pak, ruim ik m’n armbandjes, colliers, displays, camera en wat dies meer zij op en maan Kobus tot actie. Hetgeen nog niet meevalt. Kobus heeft artrose en hoopt elke dag dat hij e.e.a. eruit kan zweten. Aangezien ik uit ervaring weet dat ‘m dat niet gaat worden jut ik ‘m nog eens een beetje op en jawel hoor, Kobus sleept zich in de poten. Maar natuurlijk: we zijn nog maar net op weg en Kobus gaat in de poepmodus. Midden op straat vanzelfsprekend. Dat wordt weer drollen rapen. Plastic zakje, ik sla voorover in m’n rolstoel teneinde die drol op te rapen en dan stopt er een voorbijganger. “Gaat ’t wel, mevrouw?” Kennelijk ziet zo’n dubbele mevrouw in een elektrische rolstoel er heel verontrustend uit. “Jawel hoor,” zeg ik geruststellend, “ik raap stront” zo luidt mijn verklaring en houd triomfantelijk het zakje met de oogst omhoog. Gedesillusioneerd dat er deze dag geen goede daad verricht kan worden, vervolgt de voorbijganger zijn weg. Net als Kobus en ik. Onderweg zit ik nog steeds te rekenen met m’n twee budgetten. Thuis gekomen doe ik Kobus z’n tuigje af en gedachteloos (of eigenlijk nog steeds rekenend) begeef ik me naar de container met de bedoeling om Kobus z’n drol weg te gooien. Tot ik me ineens realiseer dat ik bijna z’n tuigje in de container mik. Nog net op tijd. Ik had Jan z’n gezicht wel eens willen zien als die vanavond Kobus had willen uitlaten en aan het haakje i.p.v. Kobus z’n tuigje een zak vol poep had gevonden. Ik kan geen twee dingen tegelijk. Ik faal volkomen als vrouw. 😯

Advertenties

4 reacties op “Multitasken

  1. Syl schreef:

    Hihi, jij kunt dus niet lezen èn TV kijken tegelijk…wat ik dus wel kan ?
    En had jij laatst niet ergens op je hyve `n reactie gegeven dat jij in rekenen `n eend bent ?
    Nèè, multitasken, dwz. rekenen en Kobus uitlaten tegelijk is niet voor jou weggelegd…
    Mooi verhaal weer 😆

    xxx Syl

  2. nicollie schreef:

    Ik moest zo lachen om je eeh, met je 🙂
    enne, maak je maar geen zorgen hoor, die mannen maken zich er ook niet druk om dat ze geen twee dingen tegelijk kunnen, dus waarom zou jij dat wel doen. en het is trouwens hartstikke hip om maar 1 ding tegelijk te doen: mindfulness. 🙂

Ik hoor graag wat je ervan vindt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s